Grecja
10 miejsce w rankingu FIFA
Grecy w dobrym stylu wygrali swoją grupę eliminacyjną. Zdobyli w nich 31 punktów – najwięcej wśród wszystkich drużyn, które zagrają na austriackich i szwajcarskich boiskach. Wygrali aż dziesięć spotkań, zaliczyli też jeden remis i jedną porażkę. Greków na ich własnym terenie pokonali aż 1:4 Turcy. Oba kraje łączę od wielu lat nienajlepsze stosunki, więc przegrana była tym bardziej bolesna. Greccy piłkarze zrewanżowali się jednak Turkom, wygrywając w Stambule 1:0. Grecy do tej pory tylko dwukrotnie zakwalifikowali się do finałowego turnieju Mistrzostw Europy. W 1980 roku odpadli już po zakończeniu rundy grupowej. W grupie zajęli ostatnie, czwarte miejsce. Przegrali z Holandią (0:1), Czechosłowacją (1:3) i zremisowali z Republiką Federalną Niemiec. Drugi w finałach Euro Grecja zagrała w 2004 roku. Była pewnym kandydatem do odpadnięcia już w pierwszej rundzie. Grecy zaczęli turniej od sprawienia mega niespodzianki. W meczu otwarcia pokonali gospodarzy imprezy Portugalię (1:2). W kolejnym meczu greccy piłkarze zremisowali z Hiszpanią (1:1), by w trzecim spotkaniu ulec Rosji (1:2). Po trzech meczach Grecy mieli cztery punkty, tyle samo co Hiszpanie, ale wyprzedzili ich dzięki lepszemu bilansowi bramkowemu. W ćwierćfinale Grecy trafili na Francję, a wybrany później najlepszym piłkarzem turnieju pomocnik Theodoros Zagorakis, przyćmił samego Zidana. Jedyną bramkę w tamtym meczu strzelił Angelos Charisteas. W półfinale Grecja zagrała z Czechami. Zwycięskiego gola zdobył w dogrywce obrońca Dellas. W finale Grecja po raz drugi w tym turnieju spotkała się z jedenastką Portugalii. Górą, po raz kolejny, byli Grecy. Wygrali 0:1, a mistrzostwo Europy zapewnił im gol Charisteasa. Przed Euro 2004 roku, bukmacherzy dawali Grekom zdecydowanie najmniejsze szanse na tytuł (kurs 100 do 1).
Trener
Otto Rehhagel (rocznik 1983) – niemiecki trener Greków jest nazywany w swoim rodzinnym kraju „Dzieckiem Bundesligi”. Nic w tym dziwnego, bo Rehhagel , jako jedyny człowiek w historii niemieckiej ekstraklasy brał udział, jako trener i zawodnik, w ponad tysiącu spotkań. Był m.in. trenerem Bayernu Monachium, Werderu Brema i Borussi Dortmund. Narodową reprezentację Grecji prowadzi od 2001 roku. A jego pierwszym sukcesem było wygranie grupy eliminacyjnej do finałów Euro 2004. Grecy wyprzedzili w niej m.in. Hiszpanię i Ukrainę. Pod wodzami Rehhagela Grecja zaczęła grać defensywnie, lub jak zarzucali niektórzy, po prostu nudno. Trener tłumaczył, że taktykę dostosowuje się do charakterystyki piłkarzy, których posiada się w składzie.
Najbardziej znani piłkarze
Angelos Basinas (rocznik 1976) – defensywny pomocnik, a jednocześnie kapitan reprezentacji Grecji rozegrał 199 spotkań w Panathinaikosie Ateny, gdzie trafił w wieku 12 lat. W tym klubie zaczynał karierę, a pierwszej drużynie zaczął występować w 1995 roku i grał w niej do 2006 roku. Dwa lata temu kuszony przez angielskie i greckie kluby zdecydował się przejść do hiszpańskiego Realu Majorka. Basinas był podstawowym graczem reprezentacji w 2004 roku. To właśnie on w pierwszym meczu turnieju, wytrzymał presję i strzelił portugalskim gospodarzom imprezy zwycięską bramkę z rzutu karnego. W narodowej reprezentacji Basinas wystąpił 84 razy i strzelił 7 bramek.
Georgios Samaras (rocznik 1985) – wysoki (193 cm wzrostu), napastnik Manchesteru City to przyszłość greckiego futbolu. Młody Grek miał propozycję występów w reprezentacji Australii (jego ojciec urodził się w Melbourne), ale wybrał grę w drużynie kraju swoich przodków. Co ciekawe, Samaras nigdy nie grał w greckiej lidze. Miał zaledwie 16 lat, kiedy trafił do holenderskiego Heerenveen. W holenderskiej lidze strzelił 29 bramek w 88 meczach. Utalentowanym napastnikiem interesował się sam Arsenal Londyn. Ostatecznie jednak Samaras przeszedł za 6 milionów funtów do Manchesteru City. Stał się tym samym najdroższym piłkarzem w historii greckiego futbolu. Od czasu swojego debiutu w 2006 roku, w narodowej kadrze wystąpił 12 razy i strzelił trzy bramki.
Angelos Charisteas (rocznik 1980) – strzeleckim umiejętnościom tego napastnika Grecy zawdzięczają w dużej mierze tytuł mistrzów Europy. Do 1997 roku Charisteas grał w amatorskim klubie. Wbrew woli rodziny, a więc w ścisłej tajemnicy, wybrał się jednak na testy do drugoligowego wtedy Arisu Saloniki. Dostał angaż i został zawodowym piłkarzem, którego w 2002 roku wypatrzyli działacze Werderu Brema. Stamtąd przeszedł do Ajaksu Amsterdam, gdzie miał zastąpić Zlatana Ibrahimovicia, który właśnie opuszczał klub. Angelos nie zrobił kariery w Ajaksie. Później grał jeszcze w Feyenoordzie. Od 2007 roku występuje w niemieckiej Norymberdze. W kadrze zagrał 61 razy i zdobył 17 bramek.
Grecy w dobrym stylu wygrali swoją grupę eliminacyjną. Zdobyli w nich 31 punktów – najwięcej wśród wszystkich drużyn, które zagrają na austriackich i szwajcarskich boiskach. Wygrali aż dziesięć spotkań, zaliczyli też jeden remis i jedną porażkę. Greków na ich własnym terenie pokonali aż 1:4 Turcy. Oba kraje łączę od wielu lat nienajlepsze stosunki, więc przegrana była tym bardziej bolesna. Greccy piłkarze zrewanżowali się jednak Turkom, wygrywając w Stambule 1:0. Grecy do tej pory tylko dwukrotnie zakwalifikowali się do finałowego turnieju Mistrzostw Europy. W 1980 roku odpadli już po zakończeniu rundy grupowej. W grupie zajęli ostatnie, czwarte miejsce. Przegrali z Holandią (0:1), Czechosłowacją (1:3) i zremisowali z Republiką Federalną Niemiec. Drugi w finałach Euro Grecja zagrała w 2004 roku. Była pewnym kandydatem do odpadnięcia już w pierwszej rundzie. Grecy zaczęli turniej od sprawienia mega niespodzianki. W meczu otwarcia pokonali gospodarzy imprezy Portugalię (1:2). W kolejnym meczu greccy piłkarze zremisowali z Hiszpanią (1:1), by w trzecim spotkaniu ulec Rosji (1:2). Po trzech meczach Grecy mieli cztery punkty, tyle samo co Hiszpanie, ale wyprzedzili ich dzięki lepszemu bilansowi bramkowemu. W ćwierćfinale Grecy trafili na Francję, a wybrany później najlepszym piłkarzem turnieju pomocnik Theodoros Zagorakis, przyćmił samego Zidana. Jedyną bramkę w tamtym meczu strzelił Angelos Charisteas. W półfinale Grecja zagrała z Czechami. Zwycięskiego gola zdobył w dogrywce obrońca Dellas. W finale Grecja po raz drugi w tym turnieju spotkała się z jedenastką Portugalii. Górą, po raz kolejny, byli Grecy. Wygrali 0:1, a mistrzostwo Europy zapewnił im gol Charisteasa. Przed Euro 2004 roku, bukmacherzy dawali Grekom zdecydowanie najmniejsze szanse na tytuł (kurs 100 do 1).
Trener
Otto Rehhagel (rocznik 1983) – niemiecki trener Greków jest nazywany w swoim rodzinnym kraju „Dzieckiem Bundesligi”. Nic w tym dziwnego, bo Rehhagel , jako jedyny człowiek w historii niemieckiej ekstraklasy brał udział, jako trener i zawodnik, w ponad tysiącu spotkań. Był m.in. trenerem Bayernu Monachium, Werderu Brema i Borussi Dortmund. Narodową reprezentację Grecji prowadzi od 2001 roku. A jego pierwszym sukcesem było wygranie grupy eliminacyjnej do finałów Euro 2004. Grecy wyprzedzili w niej m.in. Hiszpanię i Ukrainę. Pod wodzami Rehhagela Grecja zaczęła grać defensywnie, lub jak zarzucali niektórzy, po prostu nudno. Trener tłumaczył, że taktykę dostosowuje się do charakterystyki piłkarzy, których posiada się w składzie.
Najbardziej znani piłkarze
Angelos Basinas (rocznik 1976) – defensywny pomocnik, a jednocześnie kapitan reprezentacji Grecji rozegrał 199 spotkań w Panathinaikosie Ateny, gdzie trafił w wieku 12 lat. W tym klubie zaczynał karierę, a pierwszej drużynie zaczął występować w 1995 roku i grał w niej do 2006 roku. Dwa lata temu kuszony przez angielskie i greckie kluby zdecydował się przejść do hiszpańskiego Realu Majorka. Basinas był podstawowym graczem reprezentacji w 2004 roku. To właśnie on w pierwszym meczu turnieju, wytrzymał presję i strzelił portugalskim gospodarzom imprezy zwycięską bramkę z rzutu karnego. W narodowej reprezentacji Basinas wystąpił 84 razy i strzelił 7 bramek.
Georgios Samaras (rocznik 1985) – wysoki (193 cm wzrostu), napastnik Manchesteru City to przyszłość greckiego futbolu. Młody Grek miał propozycję występów w reprezentacji Australii (jego ojciec urodził się w Melbourne), ale wybrał grę w drużynie kraju swoich przodków. Co ciekawe, Samaras nigdy nie grał w greckiej lidze. Miał zaledwie 16 lat, kiedy trafił do holenderskiego Heerenveen. W holenderskiej lidze strzelił 29 bramek w 88 meczach. Utalentowanym napastnikiem interesował się sam Arsenal Londyn. Ostatecznie jednak Samaras przeszedł za 6 milionów funtów do Manchesteru City. Stał się tym samym najdroższym piłkarzem w historii greckiego futbolu. Od czasu swojego debiutu w 2006 roku, w narodowej kadrze wystąpił 12 razy i strzelił trzy bramki.
Angelos Charisteas (rocznik 1980) – strzeleckim umiejętnościom tego napastnika Grecy zawdzięczają w dużej mierze tytuł mistrzów Europy. Do 1997 roku Charisteas grał w amatorskim klubie. Wbrew woli rodziny, a więc w ścisłej tajemnicy, wybrał się jednak na testy do drugoligowego wtedy Arisu Saloniki. Dostał angaż i został zawodowym piłkarzem, którego w 2002 roku wypatrzyli działacze Werderu Brema. Stamtąd przeszedł do Ajaksu Amsterdam, gdzie miał zastąpić Zlatana Ibrahimovicia, który właśnie opuszczał klub. Angelos nie zrobił kariery w Ajaksie. Później grał jeszcze w Feyenoordzie. Od 2007 roku występuje w niemieckiej Norymberdze. W kadrze zagrał 61 razy i zdobył 17 bramek.
