Hiszpania
4 miejsce w rankingu FIFA
Hiszpanie w eliminacjach zajęli pierwsze miejsce w swojej grupie. Wyprzedzili m.in. Szwecję, która jako druga w tej grupie znalazła się w finałach Euro 2008. Hiszpańska drużyna wygrała dziewięć spotkań, jedno zremisowała i dwukrotnie schodziła z boiska jako pokonana. Obie przegrana przytrafiły się Hiszpanom na początku eliminacji. W drugim meczu przegrali na wyjeździe z Irlandią Północną (2:3). W trzecim meczu ulegli, także na obcym boisku Szwedom (0:2). Hiszpańska kadra, nazywa jest „Czerwoną Furią” (La Furia Roja) i od wielu lat jest jednym z faworytów każdej imprezy. I nieważne, czy są to mistrzostwa Europy, czy Świata. Regularnie też Hiszpanie zawodzą w turniejach finałowych. Sukces odnieśli tylko raz. 44 lata temu, a więc w 1964 zdobyli mistrzostwo starego kontynentu. Byli gospodarzami tej imprezy. Od tego czasu Hiszpanom nie udało się powtórzyć tego sukcesu. Najbliżej byli w 1984 roku, kiedy w finale przegrali z Francją (0:2). Od tamtego turnieju nie wystąpili tylko w jednym turnieju finałowym. „Czerwonej furii” zabrakło podczas Euro 1992. Cztery lata temu Hiszpania nie wyszła nawet z grupy. Wygrała z Rosją (1:0), zremisowała z Hiszpanią (1:1, przegrała z Portugalią (0:1) i odpadła z turnieju, bo miała gorszy bilans bramkowy niż Grecy. W 2000 roku Hiszpanie wyszli z grupy na pierwszym miejscu. Przegrali z Norwegią (0:1), by w kolejnych dwóch meczach pokonać rywali. Najpierw Słowenię (2:1), a potem Jugosławię (4:3). W tym drugim meczu wyczerpali jednak limit szczęścia na dalszą część turnieju. Zwycięską bramkę strzelili bowiem już w doliczonym czasie gry, a bramka na 3:3 padła w 90 minucie z karnego. W ćwierćfinale lepsi od Hiszpanów okazali się przyszli zwycięscy imprezy Francuzi (1:2). W tej samej fazie turnieju Hiszpanie odpadli też w 1996 roku. Wtedy po karnych przegrali z Anglią.
Trener
José Luis Aragonés Suárez Martínez (rocznik 1938) – hiszpański trener nazywany jest często po prostu „Luis”. Jako piłkarz związany był przed wszystkim z Atletico Madryt. Zagrał w nim 265 razy i strzelił 123 gole. Karierę trenerską zaczynał w Atletico. Był trenerem m.in. Barcelony, Sevilli i Valencii. Kadrę trenuje od 2004 roku. Wtedy też miał miejsce najbardziej znany incydent z jego udziałem. Hiszpańska telewizja nagrała go, gdy podczas treningu próbuje motywować Jose Antonio Reyesa, gracza hiszpańskiej kadry, a w tamtym czasie także Arsenalu Londyn, do tego, żeby uwierzył, że jest lepszy od klubowego partnera Thierrego Henry. Aragones mówił wtedy do Reyesa: „Powiedz temu czarnemu gównu, że jesteś lepszy od niego. Nie odpuszczaj, powiedz mu. Powiedz mu ode mnie. Musisz uwierzyć w samego siebie, że jesteś lepszy niż to czarne gówno.” Chociaż wielu domagało się po tych słowach zwolnienia Aragonesa, UEFA ukarała go tylko grzywną.
Najbardziej znani piłkarze
Iker Casillas Fernandez (rocznik 1981) – kapitan reprezentacji Hiszpanii to żywa ikona narodowej kadry i Realu Madryt. W tym klubie gra od początku swojej wielkiej kariery. Ma niespełna 27 lat, a barwach Realu Madryt zagrała już prawie 300 razy. W kadrze wystąpił już w 73 meczach. Casillas nosi typowo baskijskie imię, chociaż nie jest Baskiem. Jego rodzice przez jakiś czas pracowali jednak w Bilbao i spodobały się im typowo baskijskie imiona. Brat Ikera ma na imię Unai, a to również imię typowe dla Basków. W pierwszym sezonie swojej gry w pierwszej drużynie Realu (1999/00) Casillas dojeżdżał na treningi komunikacją publiczną. Był po prostu za młody, żeby zrobić prawo jazdy. Iker jest najmłodszym bramkarzem, który kiedykolwiek wystąpił w finale europejskich pucharów. Miał zaledwie 19 lat, kiedy Real pokonał w finale Ligi Mistrzów Valencię (3:0). Co ciekawe Casillas urodził się tego samego dnia co Petr Cech, bramkarz Chelsea i reprezentacji Czech. Hiszpan jest jednak o rok starszy.
Raul Gonzalez Blanco (rocznik 1977) – jako dziecko zaczynał grać w piłkę w Atletico Madryt. Zawodowo gra w futbol od kiedy w 1994 roku przeszedł do Realu Madryt. W kadrze Hiszpanii zadebiutował jako 19-latek. Zagrał w niej już 102 razy i zdobył 44 bramki, najwięcej w historii hiszpańskiej reprezentacji. Aragones w zeszłym roku kilka razy nie powołał Raula do reprezentacji. Raul, po gorszym sezonie 2006/2007, gra jednak znowu rewelacyjnie i wszystko wskazuje na to, że trener kadry nie będzie miał wyjścia i zabierze do Austrii i Szwajcarii napastnik Realu Madryt. Raul słynie z tego, że po każdym zdobytym golu całuje ślubną obrączkę. Jego żoną jest była hiszpańska modelka. Mają czworo dzieci. Raul jest wielkim fanem hiszpańskiej muzyki. Jak na Hiszpana przystało uwielbia też corridę.
Ferrando Torres (rocznik 1984) – napastnik reprezentacji Hiszpanii i Liverpoolu, jako nastolatek został okrzyknięty cudownym dzieckiem hiszpańskiego futbolu. Do tej pory Hiszpanie mówią o nim po prostu „Nino”, czyli „Dzieciak”. Miał zaledwie 17 lat, kiedy zadebiutował w Atletico Madryt, którego jest wychowankiem. Jest najmłodszym piłkarzem, który zagrał w barwach Atletico. W Madrycie Torres wystąpił w 214 meczach i strzelił 82 bramki. W 2007 roku stał się najdroższym zakupem w historii FC Liverpool, który kupił go za 26 milionów funtów. Torres szybko zaaklimatyzował się w Anglii. W 19 meczach zdobył już 11 goli. W narodowej kadrze wystąpił 45 razy i strzelił 15 bramek.
Hiszpanie w eliminacjach zajęli pierwsze miejsce w swojej grupie. Wyprzedzili m.in. Szwecję, która jako druga w tej grupie znalazła się w finałach Euro 2008. Hiszpańska drużyna wygrała dziewięć spotkań, jedno zremisowała i dwukrotnie schodziła z boiska jako pokonana. Obie przegrana przytrafiły się Hiszpanom na początku eliminacji. W drugim meczu przegrali na wyjeździe z Irlandią Północną (2:3). W trzecim meczu ulegli, także na obcym boisku Szwedom (0:2). Hiszpańska kadra, nazywa jest „Czerwoną Furią” (La Furia Roja) i od wielu lat jest jednym z faworytów każdej imprezy. I nieważne, czy są to mistrzostwa Europy, czy Świata. Regularnie też Hiszpanie zawodzą w turniejach finałowych. Sukces odnieśli tylko raz. 44 lata temu, a więc w 1964 zdobyli mistrzostwo starego kontynentu. Byli gospodarzami tej imprezy. Od tego czasu Hiszpanom nie udało się powtórzyć tego sukcesu. Najbliżej byli w 1984 roku, kiedy w finale przegrali z Francją (0:2). Od tamtego turnieju nie wystąpili tylko w jednym turnieju finałowym. „Czerwonej furii” zabrakło podczas Euro 1992. Cztery lata temu Hiszpania nie wyszła nawet z grupy. Wygrała z Rosją (1:0), zremisowała z Hiszpanią (1:1, przegrała z Portugalią (0:1) i odpadła z turnieju, bo miała gorszy bilans bramkowy niż Grecy. W 2000 roku Hiszpanie wyszli z grupy na pierwszym miejscu. Przegrali z Norwegią (0:1), by w kolejnych dwóch meczach pokonać rywali. Najpierw Słowenię (2:1), a potem Jugosławię (4:3). W tym drugim meczu wyczerpali jednak limit szczęścia na dalszą część turnieju. Zwycięską bramkę strzelili bowiem już w doliczonym czasie gry, a bramka na 3:3 padła w 90 minucie z karnego. W ćwierćfinale lepsi od Hiszpanów okazali się przyszli zwycięscy imprezy Francuzi (1:2). W tej samej fazie turnieju Hiszpanie odpadli też w 1996 roku. Wtedy po karnych przegrali z Anglią.
Trener
José Luis Aragonés Suárez Martínez (rocznik 1938) – hiszpański trener nazywany jest często po prostu „Luis”. Jako piłkarz związany był przed wszystkim z Atletico Madryt. Zagrał w nim 265 razy i strzelił 123 gole. Karierę trenerską zaczynał w Atletico. Był trenerem m.in. Barcelony, Sevilli i Valencii. Kadrę trenuje od 2004 roku. Wtedy też miał miejsce najbardziej znany incydent z jego udziałem. Hiszpańska telewizja nagrała go, gdy podczas treningu próbuje motywować Jose Antonio Reyesa, gracza hiszpańskiej kadry, a w tamtym czasie także Arsenalu Londyn, do tego, żeby uwierzył, że jest lepszy od klubowego partnera Thierrego Henry. Aragones mówił wtedy do Reyesa: „Powiedz temu czarnemu gównu, że jesteś lepszy od niego. Nie odpuszczaj, powiedz mu. Powiedz mu ode mnie. Musisz uwierzyć w samego siebie, że jesteś lepszy niż to czarne gówno.” Chociaż wielu domagało się po tych słowach zwolnienia Aragonesa, UEFA ukarała go tylko grzywną.
Najbardziej znani piłkarze
Iker Casillas Fernandez (rocznik 1981) – kapitan reprezentacji Hiszpanii to żywa ikona narodowej kadry i Realu Madryt. W tym klubie gra od początku swojej wielkiej kariery. Ma niespełna 27 lat, a barwach Realu Madryt zagrała już prawie 300 razy. W kadrze wystąpił już w 73 meczach. Casillas nosi typowo baskijskie imię, chociaż nie jest Baskiem. Jego rodzice przez jakiś czas pracowali jednak w Bilbao i spodobały się im typowo baskijskie imiona. Brat Ikera ma na imię Unai, a to również imię typowe dla Basków. W pierwszym sezonie swojej gry w pierwszej drużynie Realu (1999/00) Casillas dojeżdżał na treningi komunikacją publiczną. Był po prostu za młody, żeby zrobić prawo jazdy. Iker jest najmłodszym bramkarzem, który kiedykolwiek wystąpił w finale europejskich pucharów. Miał zaledwie 19 lat, kiedy Real pokonał w finale Ligi Mistrzów Valencię (3:0). Co ciekawe Casillas urodził się tego samego dnia co Petr Cech, bramkarz Chelsea i reprezentacji Czech. Hiszpan jest jednak o rok starszy.
Raul Gonzalez Blanco (rocznik 1977) – jako dziecko zaczynał grać w piłkę w Atletico Madryt. Zawodowo gra w futbol od kiedy w 1994 roku przeszedł do Realu Madryt. W kadrze Hiszpanii zadebiutował jako 19-latek. Zagrał w niej już 102 razy i zdobył 44 bramki, najwięcej w historii hiszpańskiej reprezentacji. Aragones w zeszłym roku kilka razy nie powołał Raula do reprezentacji. Raul, po gorszym sezonie 2006/2007, gra jednak znowu rewelacyjnie i wszystko wskazuje na to, że trener kadry nie będzie miał wyjścia i zabierze do Austrii i Szwajcarii napastnik Realu Madryt. Raul słynie z tego, że po każdym zdobytym golu całuje ślubną obrączkę. Jego żoną jest była hiszpańska modelka. Mają czworo dzieci. Raul jest wielkim fanem hiszpańskiej muzyki. Jak na Hiszpana przystało uwielbia też corridę.
Ferrando Torres (rocznik 1984) – napastnik reprezentacji Hiszpanii i Liverpoolu, jako nastolatek został okrzyknięty cudownym dzieckiem hiszpańskiego futbolu. Do tej pory Hiszpanie mówią o nim po prostu „Nino”, czyli „Dzieciak”. Miał zaledwie 17 lat, kiedy zadebiutował w Atletico Madryt, którego jest wychowankiem. Jest najmłodszym piłkarzem, który zagrał w barwach Atletico. W Madrycie Torres wystąpił w 214 meczach i strzelił 82 bramki. W 2007 roku stał się najdroższym zakupem w historii FC Liverpool, który kupił go za 26 milionów funtów. Torres szybko zaaklimatyzował się w Anglii. W 19 meczach zdobył już 11 goli. W narodowej kadrze wystąpił 45 razy i strzelił 15 bramek.
